p53
p53 پروتئین متوقف کننده تومور است ، که همچنین به عنوان نگهبان ژنوم نیز معروف است . این پروتئین نقش های بسیار مهمی را در کنترل چرخه سلولی و آپوپتوزیس ایفا می کند. p53 معیوب اجازه می دهد تا سلول های غیر عادی تکثیر یابند و منجر به سرطان شوند. تقریبا 50% تومورهای انسانی دارای p53 جهش یافته اند.
در سلول های نرمال ، سطح پروتئین p53 پایین است . آسیب DNA و سیگنال های سایر استرس ها راه انداز افزایش پروتئین های p53 هستند ، که دارای سه عمل اصلی هستند : جلوگیری از رشد ، ترمیم DNA و آپوپتوزیس ( مرگ سلولی ). توقف رشد سلولی ، از پیشروی چرخه سلولی جلوگیری میکند و همانند سازی DNA را نیز متوقف میکند. در طی توقف پیشروی ، p53 ممکن است رونویسی از پروتئین هایی را فعال کند که در عمل ترمیم DNA نقش دارند. آپوپتوزیس آخرین عمل برای جلوگیری از رشد سلول هایی است که دارای DNA غیر نرمال هستند.
غلظت سلولی p53 باید با دقت تنظیم شود. زمانی این پروتئین می تواند تومور را متوقف کند که مقدار زیاد آن فرآیند aging ( پیر کردن ) را توسط فرآیند آپوپتوزیس با مقدار بسیار زیاد ، شتاب دهد. تنظیم کننده اصلی p53 ، Mdm2 می باشد ، که می تواند سبب کاهش سطح p53 توسط سیستم یوبی کویتین شود.
ژن های هدف
p53 یک فعال کننده رونویسی است که بیان Mdm2 را تنظیم میکند ( این عمل را برای تنظیم خودش انجام می دهد ) ، همچنین این پروتئین ژن های را که در متوقف سازی رشد ، ترمیم DNA و آپوپتوزیس نقش دارند را نیز تنظیم میکند. برخی از نمونه های مهم در زیر لیست شده اند :
- Growth arrest: p21, Gadd45, and 14-3-3s.
- DNA repair: p53R2.
- Apoptosis: Bax, Apaf-1, PUMA and NoxA.
تنظیم p53
همانطور که در بالا اشاره شد ، p53 عمدتا توسط Mdm2 تنظیم می شود. مکانیسم تنظیم در شکل زیر به نمایش درآمده است.

شکل 4-H-5 تنظیم p53
( a ) بیان Mdm2 توسط p53 فعال می شود.
( b ) اتصال p53 به Mdm2 سبب راه اندازی کاهش سطح p53 توسط سیستم یوبی کویتین می شود.
( c ) فسفوریلاسیون p53 در Ser15 ، Thr18 و یا Ser20 اتصال آن را با Mdm2 را قطع میکند. در سلول های نرمال این سه رزدیو فسوریله نشده اند و p53 توسط Mdm2 در سطح و سیستم یوبی کویتین در سطح پایینی باقی می ماند.
( d ) آسیب DNA ممکن است پروتئین کینازی ( مانند ATM, DNA-PK, or CHK2 ) را برای فسفوریله کردن p53 در یکی از آن سه رزدیو فعال کند ، در نتیجه سطح p53 بالا می رود. زمانی که بیان Mdm2 توسط p53 فعال می شود ، افزایش سطح p53 سبب افزایش Mdm2 می شود ، اما Mdm2 نمی تواند تاثیری بر روی p53 داشته باشد زیرا آن فسفوریله است . پس از این که آسیب DNA ترمیم شد ، کیناز ATM به مدت زیادی فعال نخواهد ماند. p53 به سرعت دفسوریله می شود و توسط Mdm2 انباشته شده تخریب می شود.
نقش p53
نقش p53 در متوقف سازی رشد و آپوپتوزیس در شکل 4-H-6 نشان داده شده است.همچنین p53 به صورت مستقیم در ترمیم DNA نقش دارد. یکی از ژن های هدف رونویسی آن (p53R2 ) ریبونوکلئوتید رداکتاز را رمز گذاری می کند ، که برای همانند سازی و ترمیم DNA بسیار مهم است. همچنین p53 مستقیما با AP اندونوکلئاز و DNA پلیمراز در ارتباط است که هر دو در ترمیم شکافت بازی نفش دارند.

شکل 4-H-6 نقش p53 در توقف رشد و آپوپتوزیس
( a ) پیشرفت فرآیند چرخه سلولی به سمت فاز S محتاج به آنزیم Cdk2 می باشد ، که این آنزیم می تواند توسط p21 متوقف شود. پیشرفت فرآیند به فاز M نیاز به Cdc2 دارد که توسط p21 ، GADD45 و یا 14-3-3s میتواند متوقف شود. p53 بیان این پروتئین های بازدارنده را تنظیم می کند تا توقف رشد را القاء کند.
( b ) آپوپتوزیس می تواند توسط اتصال کاسپاز 9 به سیتوکروم c و Apaf1 القاء یابد. p53 بیان Apaf1 و Bax را فعال میکند ، سپس دومی می تواند سبب آزاد سازی سیتوکروم c از میتوکندری شود. ( میتوکندری ، آپوپتوزیس و aging را ببینید) .
Review Articles:
p53�Mdm2�the affair that never ends - Carcinogenesis, 2002.
Cell cycle checkpoint signaling through the ATM and ATR kinases - Genes and Development, 2001.
p53 from complexity to simplicity: mutant p53 stabilization, gain-of-function, and dominant-negative effect - FASEB J., 2000.
p53 protein at the hub of cellular DNA damage response pathways through sequence-specific and non-sequence-specific DNA binding - Carcinogenesis, 2001.





